لحظه

دوم اذر 1312 سالگرد تولد دکتر شریعتی بود. عادت کرده ایم شریعتی را یا اسطوره ببینیم یا کافر، این متن را در کتاب مسلمانی در جستجوی ناکجا اباد نوشته علی رهنما  خواندم که شریعتی را از دیدگاه یک فرد احساساتی پرعاطفه بررسی کرده، گرچه با اکثر حرفهایش مخالفم اما چون چیز جدیدی است بهتر است با هم بخوانیم بعد راجع به آن نظر دهیم :

خروس بی محلی بود که با آواز نابهنگام خود سکوت عمیق شب را شکسته و خواب خفتگان خفته را آشفته و آشفته تر ساخته بود. او خواب همگان را از خوب و بد و از مردم تا دشمنان مردم برآشفته بود.او حتی خواب را از چشمان بازجو، زندانی و آدمکش نیز گرفته بود. با هر بانگ برشمار پیروان و دشمنان وی نیز افزوده میشد.او با به جان خریدن خطر، همواره ابتکار عمل را از دست دشمن خود می گرفت؛ و هربار که موفق نمیشد دشمن را بفریبد ،سر در گریبان فرو میبرد و پشیمان از کار خود، به دامان یاس و افسردگی و خودکاوی سر می نهاد و در اکثر موارد به تجدید نظرطلبی روی می آورد.او در اسلام، زبان و معتقدات مردمی را یافته بود که می کوشید خود را با آنان هماهنگ سازد . رسالت او انقلابی و نوسازی طرز تلقی و تفسیر اسلام بود.تسلط انکارناپذیر وی بر کلمات و مهارتش در بازی با آنها به او امکان داد تصویری از اسلام ارائه کند که به مراتب جالب تر از تصویر اصلی آن بود. او شاید تنها روشنفکر ایرانی در قرن بیستم باشد که زمینه را برای ایجاد یک حرکت اجتماعی سیاسی فراهم آورد که محصول نهایی آن نهضت مرمی و انقلاب بود. او در این انقلاب اجتماعی نهایی،پایان بی عدالتی،اختناق و نابرابری را می یافت و نیز تولد یک انسان جدید و کامل. به عقیده وی انقلاب پایان دوگانگی ها و مرگ نظام ثنوی حاکم بر تاریخ بود،و گذرگاهی به سوی برقراری توحید به معنای فردی ،اجتماعی،سیاسی،اقتصادی و مذهبی کلمه ، و استیلای اراده خدا بر اراده شیطان. شریعتی یک احساساتی پر عاطفه بود نه یک انقلابی مبارز.

پ.ن:سیاوش تی عزیز در آستان جانان هم مطلب کاملی در خصوص دکتر شریعتی گذاشته که روز تولد دکتر را سوم آذر ذکر کرده اگر کسی تاریخ دقیق را میداند لطفا به من اطلاع بده تا مطلب را درست کنم.