جام جهاني
1- جام جهاني كه ايتاليا توش كمتر از 5 تا بازي بكنه به لعنت خدا هم نمي ارزه. آخه من نميدونم تو اين اينالياي به اين بزرگي واقعا يه دفاع پيدا نميشد كه ليپي بگذاره جاي اين كاناوارو كه اينقدر رو اعصاب ما نباشه؟ كاناوارو هم شده مثل علي دايي، نميدونم چرا خودش را ضايع كرد و از تيم ملي كنار نكشيد. يادمه تو جام 94 ايتاليا هر گلي كه زد يا باجو خودش زد يا پاسش را داد، تو اين جام هم هرچي خورد كار كاناوارو بود. حي بود كه بهترين مدافع تاريخ فوتبال اينجوري خودش را ضايع بكنه.
2- ميدوني بخاطر مسي هم كه شده خيلي دلم ميخواست آرژانتين تا يه جاهايي بياد بالا ولي خب از يك طرف هم دلم نميخواست مارادونا پررو بشه. قبول كنيد كه بهترين بازيكن تاريخ فوتبال حتي به اندازه صمد مرفاوي هم از فوتبال حاليش نيست!
3- ميدونيد چرا برزيل حذف شد؟ ميخوام يه رازي را بهتون بگم: برزيل تيم ذخيره صنعت نفته و در روزي كه تيم اصلي داشت با داماش بازي ميكرد خب مسلما تيم دوم نتونست از پس هلند بر بياد!
4- اين اروگوئه را ادم نميتونه دوست نداشته باشه! واقعا تيم خوب و يكدستي بودن ولي خب خودمونيم بين 8 تيم به هر تيم ديگه اي غير از غنا ميخوردن (حتي پاراگوئه) همونجا حذف ميشدن. گفتم پاراگوئه، واقعا چه تيم جالبي داشتن دقيقا مثل ايتاليا بازي ميكردن فقط حيف كه يك ستاره مثل ديگو فرلان و كمي شانس مثل اروگوئه نداشتند وگرنه جاشون خيلي بالاتر از اينها بود. به نظرم بعد از هلند و اسپانيا، اونها و آلمان بهترين تيم هاي جام بودند.
5- دقيقا مثل جام جهاني قبلي، بهترين تيم هاي جام به فينال رسيدند. گرچه آلمان تيم خيلي خوبي داشت ولي دقيقا نبود يك فرمانده مثل بالاك به اونها ضربه زد. اما هلند و اسپانيا هر دو تيمهاي كاملي بودند كه به حقشون هم رسيدند. گرچه خوب اين دو تا تيم يك فرق بزرگ داشتند: ژاوي! و دقيقا همين تفاوت باعث قهرماني اسپانيا شد.