لحظه

1- دو سالي است كه براي جلوگيري از كم شدن فشار آب مجبوريم هر هفته دل و روده شيرهاي آب و دوش حمام را بيرون بريزيم تا سنگريزه ها و آشغالهايي كه همراه با آب مياد و در شير آب يا دوش حمام گير ميكنه را تميز كنيم. شايد برايتان غيرقابل باور باشد كه ما چه چيزهايي از اين شير آب بيرون مي كشيم، يكبار بايد عكسش را بگيرم و اينجا بگذارم.

2- اين روزها يكي از ملزومات ضروري هر خانه در اهواز دستگاه تصفيه آب خانگي است كه قيمتش 250 هزار تومان و يك كابينت هم فضاي اشغال شده و تعويض هرچند وقت يكبار فيلترهاش هم دردسرش است. مطمئن باشيد كه آب اهواز بدون وجود اين دستگاهها غيرقابل خوردن يا حتي بوئيدن است چرا كه تازگيها بوي افتضاحي هم مي دهد.

3- يكي از همكارها دستگاه اندازه گيري سختي آب (نميدونم اين چه صيغه ايه، پس نپرسيد) تو خونه داره ميگه سختي آب چشمه اي نزديك اراك را اندازه گرفته كه 18 بوده، سختي آب تصفيه شده با دستگاههاي تصفيه آب خانگي 9 و سختي آب لوله كشي اهواز نزديك به 2400 است.

4- ديشب جايي مهمان بودم. يكي از مهمانها هم جزو كارشناسان منابع طبيعي بود. تعريف مي كرد كه تازگيها يكي از همكارانش يكسري آزمايشات روي آب اهواز انجام داده وقتي درباره نتيجه آزمايشات ازش پرسيده اند جواب داده: از من به شما نصحيت كه حتي تو دستشويي هم خودتون را با آب عدني بشوريد و از آب لوله كشي استفاده نكنيد، اين آب حتي براي نوشاندن به حيوانات هم مناسب نيست چه برسه به آدمها.

5- بالاخره هر چقدر هم پاستوريزه باشي يكجاهايي بايد از آب شهري استفاده كني، مثلا مسواك زدن. بگذريم كه من عمرا چاي اي كه با آب معدني درست شده باشه را نميتونم بخورم و حتما بايد با آب لوله كشي چاي درست كنم.