لحظه

همين الان داشتم كاست نسيم وصل را گوش ميدادم كه همايون شجريان اين مصرع را خواند:

نسيم وصل به افسردگان چه خواهد كرد؟

راستي چه خواهد كرد؟ به نظر من كه ميزنه درب و داغونشون ميكنه، افسرده تر از قبلشون ميكنه، حاليشون ميكنه كه اين پري غمگين يا اون شاهزاده روياها كه سالها آرزوي وصلش را داشتي چيزي جز يه دختر لوس و مغرور و احمق يا پسر عوضي و بي مصرف واحمق نيست. استثناها را بگذاريد كنار، معمولا ما از طرفمون چنان بتي مي سازيم كه وقتي پرده ها كنار ميرن و مي بينيم اون بت توخاليه، و اون وقته كه مي شكنيم! تقصير هم از خودمونه، بجاي اينكه طرفمون را دوست داشته باشيم زود عاشقش ميشيم. هرچي هم در گشمون بخونند كه عاشقي يعني پرستيدن و پرستيدن هم تنها مخصوص موجود بي نقصه و موجود بي نقص هم فقط خداست، انگار كه ياسين به گوش خر مي خوانند.

پ.ن: شركت نفت استخدام داره پست زيري را بخونيد