حشاشين نام رماني جنايي است كه تامس گيفورد آن را نوشته و جواد سيداشرف آن را به فارسي ترجمه كرده است. كتاب حدود 920 صفحه دارد و با قيمت 8500 تومان در دسترس است. حشاشين درباره كليسا است، نه بهتر بگويم درباره مذهب است وتقابل آن با اخلاقيات. اول خلاصه داستان را بگم بعد شروع كنم:
رمان "حشاشین"به حوادث واقعی و تکان دهنده ای می پردازد که در مکان های مقدس روی داده است: "وال"(والنتاین) خواهر راهبه "بن درایسکیل"به طرز دلخراش و اسرارآمیزی به قتل می رسد. متعاقب آن قتلهای دیگری نیز اتفاق می افتد. "بن درایسکیل" که قبلاًراهب بوده است، تصمیم می گیرد ازقاتل خواهرش انتقام بگیرد. قاتل، یک کشیش متعصب به نام "هورست من" است. "بن درایسکیل" برای پیگیری موضوع به شهرها، کلیساها و مکان های مختلفی می رود و با روحانیون عالی رتبه رو به رو می شود تا این که سرانجام پی می برد که تمام قتل ها به طور مخفی توسط سازمان "حشاشین طرح ریزی شده اند .
سازمان مخفی "حشاشین" که قبلاً در قرون وسطی و دوره رنسانس و در حقيقت با الگوگيري مسيحيان از حسن صباح و فرقه اسماعيليه بوجود آمده است، قبل از جنگ جهانی دوم، توسط بالاترین مقامات روحانی کلیسا بازسازی و سازماندهی می شود تا اعضای آن که همگی کشیش های متعصب و نیرومند هستند، همانند سر سپرده هایی به دستور کلیسا حتی مخالفین مذهبی راهم از سر راه بردارند.
شايد اصلي ترين هدف اين رمان آن است كه بگويد كليسا نيز يك جامعه است مانند بقيه جوامع، ادم خوب دارد در ضمن آدم بد هم دارد، رياضت كش دارد در ضمن زنباره هم دارد، فقير دارد در ضمن ثروتمند هم دارد. گيفورد مي خواهد بگويد كه همه چيز و همه كس بايد انتقادپذير باشند و اينگونه كليسا را مقدس جلوه دادن نتيجه اي جز فساد نخواهد داشت. گيفورد در اين رمان نشاني از صومعه هاي ميدهد كه در بيابانهاي مصر يا در صخره هاي ساحلي ايرلند بنا شده اند و كشيشاني تنها جهت توبه از گناهان خويش در آنها مشغول به رياضت هستند و درست در تقابل با اينها كاردينالهايي در رم را نشان مي دهد كه نه تنها در امور دنيوي چنان فرو رفته اند كه ديگر از معنويت چيزي در آنها نمانده، بلكه براحتي از سادگي و تعصبات كور آن كشيشاني كه در آنگونه ديرها به رياضت كشيدن مشغولند در جهت رسيدن به اهداف دنيوي خود سواستفاده مي كنند.
گيفورد اين سوال اساسي را مطرح مي كند:"آيا مذاهب(و نه اديان) آنقدر ارزش دارند كه بخاطر حفظ آنان تمام ارزشهاي اخلاقي را زير پا بگذاريم؟"
به هرحال نويسنده در اين داستان چنان تصوير زيبايي از معنويت ارائه مي دهد كه من خواننده را در آرزوي كشيش شدن فرو مي برد!